Łysienie plackowate
Łysienie plackowate to choroba, z którą ludzkość boryka się od wieków. Dotyka kobiety, mężczyzn i dzieci. Jej przyczyny do końca nie zostały rozpoznane. Obecnie uważa się występuje ona na skutek zakłóceń pracy układu immunologicznego, który działa niszcząco na komórki własnego organizmu. Mianowicie unieczynnia mieszki włosowe, powodując ich miniaturyzację. Z takich mikromieszków nie może wyrosnąć włos. Dlaczego jednak łysienie ma postać plam, nie wiadomo.
Dlaczego pojawia się łysienie plackowate?
Dermatolodzy twierdzą też, że choroba ma podłoże genetyczne, gdyż obserwuje się zachorowania w obrębie rodzin. Na pewno zachorowaniom na łysienie plackowate sprzyjają taki czynniki jak : długotrwały stres, ciężkie przeżycia nerwowe, infekcje wirusowe i bakteryjne, zatrucia chemiczne, zaburzenia hormonalne w okresie dojrzewania i menopauzy oraz podczas ciąży. Ponadto alergie i nawet zmiany pór roku mają wpływ – w zimie notuje się większą zapadalność na tę chorobę. Łysienie plackowate może też występować jednocześnie z bielactwem, łuszczycą, cukrzycą, toczniem rumieniowatym i zapaleniem wątroby.
Jak rozwija się łysienie plackowate?
Choroba rozpoczyna się od pojawienia się na skórze głowy jednej, dwóch bezwłosych plamek. Zwykle na szczycie głowy lub w wąskim pasie na obwodzie głowy. Z czasem plamy się powiększają, pojawiają się nowe, łączą się ze sobą, tworząc pokaźne łysinki. Gdy choroba jest zaniedbana, może doprowadzić do całkowitego wyłysienia. Utrata włosów może nastąpić na całym ciele. Dodatkowo można stracić paznokcie, bo one też ulegają chorobie, ale nie zdarza się to często.
Kto może zachorować na łysienie plackowate?
Ryzyko pojawienia się łysienia plackowatego jest największe w rodzinach, gdzie takie przypadki się zdarzały. Także osoby, które żyją w stresie, cierpią na zaburzenia hormonalne, często zapadają na infekcje, są bardziej podatne na zachorowanie. Częściej po prostu trudno dociec przyczyny choroby. Tak dzieje się , gdy ta przykra przypadłość spotyka dziecko. Zdarzają się nawet noworodki z wrodzonym łysieniem plackowatym. Także młodzież boryka się z tą dolegliwością.
Pogodzić się z łysieniem czy leczyć?
Nawet jeśli nie jesteś dzieckiem, kobietą czy młodzieńcem, na pewno warto podjąć terapię. Co prawda, dojrzali mężczyźni zwykle spokojnie przyjmują utratę włosów w przypadku najpowszechniejszego łupieżu androgenowego, /do widoku panów z łysiną wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni/, ale łysienie plackowate to jednak nie to samo. Za to dla kobiet i młodzieży to prawdziwy dramat. Młodzi zawsze chcą wyglądać atrakcyjnie, pragną akceptacji, poszukują przyjaciół. Niestety, spotykają się z odrzuceniem i nietolerancją, spotykają się z wyśmiewaniem, złośliwościami. Nic więc dziwnego, że rezygnują z życia towarzyskiego, unikają ludzi, stają się lękliwi i niepewni siebie. Należy im koniecznie pomóc nie tylko w leczeniu łysienia, ale także dać pomoc psychologiczną.
Jak przebiega terapia łysienia plackowatego?
Przede wszystkim należy zgłosić się do dermatologa. Udawanie, że problem nie istnieje, nic nie da. Także domowe sposoby nic nie pomogą. Nie wystarczą szampony rewitalizujące ani odżywki. Mogą one odżywić skórę głowy, wzmocnić strukturę zdrowych włosów, ale nie usuną przyczyny i nie przyniosą pełnego wyleczenia.
Obecnie najskuteczniejszą metodą leczenia jest zastosowanie preparatów z alergenami, zgodnie z hipotezą, że u źródeł choroby leżą problemy z układem odpornościowym. Preparaty wciera się w bezwłose plamy. Alergeny działają stymulująco na układ immunologiczny, który bierze się do pracy. Walcząc z alergenami, uaktywnia mieszki włosowe, na które wcześniej oddziaływał negatywnie.
Dobre wyniki daje światłolecznictwo. Stosuje się naświetlania skóry głowy lampą kwarcową, połączone z podawaniem leków doustnych. Nadal w terapii łysienia plackowatego stosuje się leki na bazie minoxidilu oraz cygnoliny. Pomagają one, gdy postępy choroby są niewielkie. Preparaty sterydowe, np. kortykosteroidy w postaci zastrzyków stosowanych domiejscowo, kremów i maści w początkowej fazie choroby, dają dobre rezultaty. Leczenie jest żmudne i długotrwałe, nie można przerywać kuracji, gdy zaczyna się obserwować odrost włosów, gdyż schorzenie powraca. Należy uzbroić się w cierpliwość.
Preparaty zagęszczające włosy
A co robić, gdy cierpliwości brakuje i poprawę chciałoby się natychmiast? Jest i na to sposób. Można zastosować preparat zagęszczający włosy. Obecność w specyfiku naturalnego białka – kreatyny w postaci miniaturowych włókienek sprawia, że włosy po spryskaniu tym środkiem sprawiają wrażenie gęstych. Włókienka przylegają do włosów, dając wrażenie puszystości. Dzięki temu fryzura jest „pełniejsza” i można zasłonić bezwłose miejsca.
Podobny efekt osiągniemy, gdy użyjemy doklejanych pasemek. Pozwoli to zakryć chore miejsca, oczywiście, gdy choroba nie jest zbyt zaawansowana. Ale najważniejsze to profesjonalne leczenie u dermatologa.
4,9 k